ตอนที่ 3
ไลฟ์คู่ครั้งแรก
---
ตอนที่ 4 : ไลฟ์คู่ครั้งแรก
8 โมงเช้า ตรงเป๊ะ
ปัง ปัง ปัง
เสียงเคาะประตูดังขึ้นเหมือนนาฬิกาปลุก โนอาห์ที่เพิ่งตื่นยังใส่ชุดนอนอยู่ รีบวิ่งไปเปิดประตูทั้งหัวฟูๆ
คาอินยืนอยู่ตรงหน้า ใส่เสื้อเชิ้ตสีดำแขนยาวพับแขนขึ้นถึงข้อศอก มือข้างหนึ่งถือถุงไข่ไก่ 12 ฟอง อีกข้างถือขาตั้งกล้อง
"มาแล้วเหรอครับ!" โนอาห์ยิ้มกว้าง
"สัญญาไว้แล้วนี่" คาอินเดินเข้ามาวางของบนโต๊ะ "วันนี้จะทำอะไร?"
โนอาห์เกาหัว "เอ่อ... ผมมีไข่แค่ 12 ฟองเอง จะทำไข่ตุ๋นอีกก็เบื่อแล้ว"
"งั้นทำอย่างอื่นสิ นายเป็นเชฟนี่" คาอินพูดเหมือนเป็นเรื่องง่ายๆ
โนอาห์คิดแป๊บนึง แล้วตาสีฟ้าก็เป็นประกาย
"ข้าวผัดไข่! ง่ายที่สุด อร่อยที่สุด ผมจะทำให้คุณดู"
เขารีบวิ่งไปหยิบผ้ากันเปื้อนหมีสีชมพูตัวเดิมมาใส่ ผมทองยาวๆ มัดเป็นหางม้าสูงๆ เผยให้เห็นต้นคอขาวๆ
คาอินมองภาพนั้นแล้วต้องรีบหันไปทางอื่น
ให้ตายสิ... ทำไมใส่ผ้ากันเปื้อนแล้วถึงน่ารักขนาดนี้วะ
"เปิดไลฟ์เลยครับ!" โนอาห์ตั้งกล้อง
คาอินเป็นคนกดปุ่ม LIVE ให้เอง
[ LIVE - 0 คนดู ]
แต่ไม่ถึง 10 วินาที...
[ LIVE - 5K viewers ]
[ LIVE - 18K viewers ]
[ LIVE - 32K viewers ]
คนดูพุ่งทะยานเหมือนเมื่อคืนไม่มีผิด
"สวัสดีครับทุกคน! วันนี้ผมจะทำข้าวผัดไข่ครับ!" โนอาห์โบกมือให้กล้อง
คอมเมนต์เด้งรัว
"เชฟเจ้าชายมาแล้ววว"
"กรี๊ดดด วันนี้ใส่ผ้ากันเปื้อนหมีอีกแล้ว"
"ผู้ชายชุดดำเมื่อคืนอยู่ไหน??"
โนอาห์หันไปมองคาอินที่ยืนกอดอกอยู่ข้างหลังกล้อง คาอินทำปากขมุบขมิบว่า ไม่ต้องเรียกฉัน
แต่โนอาห์ยิ้มแฉ่งแล้วลากแขนคาอินเข้ามาในกล้องเลย
"นี่ครับ ผู้ช่วยเชฟของผม คุณคาอิน!"
คาอินโดนลากมากลางไลฟ์สด หน้าเหวอไปเลย คนที่ปกติพูดจาฉะฉานในไลฟ์ตัวเองเป็นล้านคน ตอนนี้กลับพูดไม่ออก
"เอ่อ... สวัสดี" คาอินพูดเสียงแข็งๆ
คอมเมนต์แตกแตน
"โอ้ยยย หล่อมากกกก"
"คู่นี้คืออะไร เคมีดีมาก"
"เมื่อคืนก็อยู่ด้วยกัน วันนี้ก็อยู่ด้วยกัน แฟนกันป่าวเนี่ย"
โนอาห์หน้าแดง แต่ก็รีบหันไปทำอาหารกลบเกลื่อน
เขาตอกไข่ลงกระทะเก่าๆ เสียงไข่แตกดัง ซ่าาา กลิ่นหอมของไข่ทอดลอยฟุ้งไปทั่วห้อง ผ่านระบบ Taste-Link ไปถึงคนดูทั้ง 32,000 คน
คนดูพร้อมใจกันพิมพ์ว่า "หอมมมมม"
คาอินยืนดูโนอาห์ผัดข้าวอยู่ข้างๆ มือของโนอาห์เล็กๆ จับตะหลิวใหญ่ๆ ดูไม่เข้ากันเลยสักนิด แต่กลับคล่องแคล่วมาก
"ร้อนมั้ย?" คาอินถามเบาๆ
"นิดหน่อยครับ" โนอาห์ตอบโดยไม่หันมา
คาอินเลยเดินเข้าไปยืนข้างหลังโนอาห์ เอื้อมมือไปจับด้ามตะหลิวทับมือโนอาห์
"แบบนี้... ผัดแบบนี้มันจะไม่ไหม้"
โนอาห์ตัวแข็งทื่อเลย
ตอนนี้คาอินยืนกอดเขาอยู่จากข้างหลัง มือใหญ่ๆ กุมมือเล็กๆ ของเขาไว้ คางของคาอินเกือบจะแตะไหล่เขา
กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของคาอินผสมกับกลิ่นข้าวผัด...
โนอาห์รู้สึกว่าหน้าตัวเองร้อนยิ่งกว่าเตาไฟอีก
"คะ... คุณคาอิน คนดูอยู่..." โนอาห์กระซิบเสียงสั่น
"ก็ให้เขาดูไปสิ" คาอินกระซิบกลับข้างหู เสียงทุ้มต่ำ "ฉันกำลังสอนเชฟของฉันผัดข้าวอยู่"
คอมเมนต์ในไลฟ์ตอนนี้ระเบิดไปแล้ว
"กรี๊ดดดดดดดด"
"นี่มันฉากกอดจากข้างหลังชัดๆ"
"Taste-Link ชิมรสข้าวผัดได้ แต่ชิมความหวานของคู่นี้ไม่ได้ มันหวานเกิน"
"แต่งงานกันเลยมั้ย"
โนอาห์รีบตักข้าวผัดใส่จาน ยื่นช้อนให้คาอิน
"ชิม... ชิมสิครับ"
คาอินตักข้าวผัดใส่ปาก เคี้ยวช้าๆ แล้วนิ่งไป
"เป็นไงครับ?" โนอาห์ถามอย่างลุ้นๆ
คาอินวางช้อนลง มองหน้าโนอาห์นิ่งๆ แล้วพูดประโยคที่ทำให้คนดู 50K คนกดหัวใจพร้อมกัน
"โนอาห์"
"ครับ?"
"ถ้านายทำให้ฉันกินแบบนี้ทุกวัน... ฉันจะเลิกกินแคปซูลตลอดชีวิตเลยก็ได้"
โนอาห์หัวใจเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอก
เขายิ้มออกมาทั้งๆ ที่น้ำตาคลอ
"สัญญานะครับ..."
คาอินยื่นนิ้วก้อยออกมา "สัญญา"
โนอาห์เกี่ยวก้อยกับคาอินกลางไลฟ์สด ท่ามกลางคอมเมนต์ที่พิมพ์ว่า "แต่งงาน" รัวๆ
และในคืนนั้นเอง...
ตอนกลางคืน - หลังปิดไลฟ์
โนอาห์กำลังล้างจานอยู่คนเดียว เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง เบาๆ
ปัง... ปัง...
เขาเปิดประตูออกไป คาอินยืนอยู่ตรงนั้นอีกแล้ว ในชุดนอนสีดำ ผมยุ่งๆ
"คุณคาอิน? มีอะไรเหรอครับ ดึกแล้วนะ"
คาอินก้มหน้า มองพื้น ไม่กล้าสบตา
"ฉัน... นอนไม่หลับ"
"ทำไมเหรอครับ?"
"เพราะ..." คาอินเงยหน้าขึ้นมา ตาสีเทามองมาอย่างตรงๆ "ฉันยังหิวอยู่ หิวรสชาติข้าวผัดของนาย"
โนอาห์หลุดขำ "หิวก็บอกว่าหิวสิครับ เข้ามาสิ เดี๋ยวผมทำให้กินอีก"
คาอินเดินเข้ามา นั่งลงบนเตียงของโนอาห์ มองโนอาห์ที่กำลังใส่ผ้ากันเปื้อนหมีอีกครั้งเพื่อจะทำอาหารให้เขาตอนตี 2
"โนอาห์"
"ครับ?"
"นายรู้มั้ยว่าทำไมฉันถึงนอนไม่หลับจริงๆ"
โนอาห์หันไปมอง
"เพราะตั้งแต่กินไข่ตุ๋นของนายวันแรก... ฉันก็ฝันถึงนายทุกคืนเลย"
---
