ตอนที่ 9
หนีไปดาวรกร้าง
---
ตอนที่ 9 หนีไปดาวรกร้าง
หลังจากไลฟ์ผัดผักบุ้งวันนั้น ชื่อของโนอาห์ก็ดังไปทั่วทั้งโลก
จากเชฟผมทองที่มีคนดูแค่ 1 คน ตอนนี้ช่องของเขามีคนดู 2 ล้านคน
คนทั้งโลกเริ่มพูดถึงคำว่า "อาหารจริง" คำที่ตายไปแล้ว 120 ปี กลับมาฮิตอีกครั้ง
เด็กๆ เริ่มถามพ่อแม่ว่า "ไข่ตุ๋นคืออะไรเหรอ"
คนแก่ๆ เริ่มร้องไห้ตอนดูไลฟ์โนอาห์ เพราะนึกถึงรสชาติอาหารที่แม่เคยทำให้กินตอนเด็กๆ
แต่มีคนกลุ่มนึงที่ไม่พอใจเลยสักนิด
บริษัท NUTRI-CORP
บริษัทที่ผูกขาดการขายแคปซูลและเจลอาหารทั้งโลก บริษัทที่รวยที่สุดในจักรวาล
ยอดขายแคปซูลของบริษัทตกลงไป 40% ในเวลาแค่ 1 เดือน เพราะคนหันมาดูไลฟ์โนอาห์ แล้วอยากกินอาหารจริงๆ แทนที่จะกินแคปซูล
ห้องประชุมใหญ่ของบริษัทวันนั้นเงียบกริบ
ประธานบริษัททุบโต๊ะดังปัง
"ไอ้เชฟผมทองนั่นมันเป็นใคร! ไปจัดการมันซะ! ถ้ามันยังไลฟ์ต่อไป บริษัทเราจะเจ๊ง!"
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของฝันร้ายของโนอาห์
เริ่มโดนก่อกวน
วันแรก โนอาห์ตื่นมาเจอจดหมายขู่แปะไว้หน้าประตูห้อง
[ เลิกไลฟ์ทำอาหารซะ ไม่งั้นจะไม่มีที่อยู่ ]
โนอาห์กลัวจนมือสั่น เอาจดหมายไปให้คาอินดู
คาอินอ่านแล้วหน้าตึงทันที "ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่ข้างๆ"
วันที่สอง มีคนมาทุบประตูห้องโนอาห์ตอนตี 3
ปัง ปัง ปัง ปัง!
โนอาห์สะดุ้งตื่น วิ่งไปเปิดประตู เจอแต่ความว่างเปล่า ไม่มีใครอยู่เลย มีแค่รอยรองเท้าเต็มหน้าห้อง
วันที่สาม หนักที่สุด
โนอาห์เปิดไลฟ์กำลังจะทำข้าวผัดไข่ให้คนดู จู่ๆ สัญญาณไลฟ์ก็โดนตัด
จอมืดไปหมด แล้วมีข้อความเด้งขึ้นมา
[ ช่องของคุณโดนระงับชั่วคราว เนื่องจากละเมิดกฎของบริษัท ]
คนดู 2 ล้านคนหายไปในพริบตา
โนอาห์นั่งนิ่งอยู่หน้าจอที่ดับไป น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว
"ทำไม... ผมแค่ทำอาหารเองนะครับ ผมไม่ได้ทำอะไรผิดเลย"
คาอินเดินเข้ามาในห้อง เห็นโนอาห์นั่งร้องไห้อยู่คนเดียว เขารีบนั่งลงข้างๆ เอาผ้าเช็ดหน้าเช็ดน้ำตาให้
"ไม่เป็นไรนะ" คาอินพูดเสียงเบาๆ ที่ไม่เคยพูดกับใครมาก่อน "ช่องโดนแบน เดี๋ยวเราสร้างช่องใหม่ก็ได้"
"แต่... ถ้าเขามาก่อกวนอีก ผมจะทำยังไงครับ" โนอาห์สะอื้น "ผมไม่มีที่ไปแล้ว"
คาอินเงียบไปนานมาก แล้วเขาก็หยิบแท็บเล็ตขึ้นมา เปิดรูปดาวดวงนึงให้โนอาห์ดู
ดาวสีน้ำตาลแห้งๆ ไม่มีเมือง ไม่มีคน
[ ดาว K-77 : ดาวรกร้าง ]
"นี่คืออะไรเหรอครับ?" โนอาห์ถามทั้งน้ำตา
"ดาวรกร้างที่ไม่มีใครต้องการ" คาอินอธิบาย "บริษัทเขาไม่เอา เพราะเขาบอกว่าดินมันแห้ง ปลูกอะไรไม่ได้ ระบบ AI ปลูกผักที่นั่นไม่ได้"
"แล้วทำไมคุณถึงให้ผมดูล่ะครับ?"
คาอินมองหน้าโนอาห์ตรงๆ
"เพราะเราจะย้ายไปอยู่ที่นั่นกัน"
โนอาห์ตาโต "ย้ายไปดาวรกร้างเหรอครับ?!"
"ใช่" คาอินพยักหน้า "ที่นั่นไม่มีสัญญาณของบริษัท ไม่มีใครมาก่อกวนนายได้ นายจะไลฟ์ทำอาหารได้นานแค่ไหนก็ได้ ปลูกผักได้เยอะแค่ไหนก็ได้"
"แต่... มันจะแพงมั้ยครับ? ผมมีเงินแค่ 248,592 เครดิตเอง"
คาอินยิ้มมุมปาก เปิดหน้าราคาเช่าให้ดู
[ ดาว K-77 ]
[ เช่าที่ดิน 1 ไร่ : 1,000 เครดิต / เดือน ]
[ ซื้อที่ดิน 1 ไร่ : 10,000 เครดิต ]
[ ซื้อทั้งดาว : 50,000 เครดิต ]
"ถูกมาก" คาอินพูด "เพราะไม่มีใครอยากได้ดาวรกร้าง"
โนอาห์มองตัวเลขแล้วใจเต้นแรง เงินที่เขาเก็บมาจากไลฟ์ ซื้อทั้งดาวได้เลยนะ
"ซื้อเลยครับ!" โนอาห์พูดเสียงดัง "ซื้อทั้งดาวเลย! ผมจะได้ไม่ต้องกลัวว่าใครจะมาไล่ผมอีก!"
คาอินกดปุ่มซื้อให้ทันที
[ ยืนยันการซื้อดาว K-77 ราคา 50,000 เครดิต ]
[ YES ]
[ ยินดีด้วย! คุณคือเจ้าของดาว K-77 อย่างถูกต้องตามกฎหมาย ]
โนอาห์มองจอแล้วน้ำตาไหลอีกรอบ แต่รอบนี้เป็นน้ำตาแห่งความดีใจ
"ผมมีดาวเป็นของตัวเองแล้วเหรอครับ..."
"ใช่ ดาวของนาย" คาอินพูด "ดาวของเชฟโนอาห์"
คืนสุดท้ายในเมือง
คืนนั้น โนอาห์กับคาอินช่วยกันเก็บของ
ของของโนอาห์มีไม่เยอะ มีแค่ถ้วยกระเบื้องใบเก่า หวดนึ่งข้าวไม้ไผ่ ผ้ากันเปื้อนหมีสีชมพู และเมล็ดผักที่เขาแอบเก็บมาจากตลาดมืด
ส่วนคาอินมีแค่กล้องกับเสื้อผ้านิดหน่อย
"คุณคาอินครับ" โนอาห์ถามขณะเก็บของ "คุณจะไปกับผมจริงๆ เหรอครับ? คุณเป็นสตรีมเมอร์อันดับ 1 เลยนะ ถ้าคุณไปกับผม คุณจะเสียงานนะ"
คาอินหยุดเก็บของ หันมามองโนอาห์
"งานอันดับ 1 ของฉันคืออะไรรู้มั้ย?"
"อะไรเหรอครับ?"
"คือการได้กินอาหารของนายไง" คาอินพูดหน้าตาย แต่หูแดง "ถ้าฉันไม่ไป ฉันจะไปกินอาหารใคร? แคปซูลเหรอ? ฉันกินไม่ลงแล้ว"
โนอาห์หัวเราะทั้งน้ำตา "งั้นไปกันนะครับ"
ตี 3 พวกเขาขึ้นยานหนีออกจากเมืองเงียบๆ
ระหว่างที่ยานกำลังบินออกจากเมือง โนอาห์มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นเมืองที่เขาเคยอยู่ เมืองที่เคยมีคนมาทุบประตูห้องเขา เมืองที่เคยมีคนมาขู่เขา
เขากอดถ้วยกระเบื้องไว้แน่น
"ลาก่อนนะ เมือง..."
คาอินยื่นมือมาจับมือโนอาห์เบาๆ "ไม่ต้องกลัวแล้ว ต่อไปนี้ไม่มีใครมาก่อกวนนายได้แล้ว"
ดาวรกร้าง K-77
ยานลงจอดตอนเช้า
พอประตูยานเปิดออก ลมแห้งๆ พัดเข้าหน้าโนอาห์เต็มๆ
ดาวทั้งดวงสีน้ำตาลทอง ไม่มีต้นไม้เลยสักต้น ไม่มีบ้านเลยสักหลัง มีแค่ดินแห้งๆ กับหิน
"รกร้างสมชื่อเลยครับ" โนอาห์พึมพำ
"ก็ดีแล้ว" คาอินพูด "รกร้างแบบนี้แหละ บริษัทถึงไม่อยากได้"
โนอาห์เดินลงไปเหยียบดิน หยิบดินขึ้นมากำหนึ่ง ดมๆ แล้วขยี้ดู
"ดินดีมากเลยครับ!" โนอาห์ตาโต "ดินแบบนี้ปลูกผักได้สบายเลย! แค่ต้องรดน้ำเยอะหน่อย"
คาอินมองโนอาห์ที่ตื่นเต้นกับดินแห้งๆ แล้วก็อดยิ้มไม่ได้
วันแรกบนดาว พวกเขาช่วยกันสร้างบ้าน
คาอินเป็นคนต่อบ้านไม้เล็กๆ หลังนึง มี 2 ห้องนอน 1 ห้องครัวใหญ่ๆ
โนอาห์เป็นคนขุดดินทำแปลงผัก เขาขุดตั้งแต่เช้าจนเย็น มือพองไปหมด แต่ก็ไม่ยอมหยุด
"พักก่อน" คาอินเดินมาเอาน้ำให้ "นายขุดตั้งแต่เช้าแล้วนะ"
"ไม่ได้ครับ ผมอยากปลูกผักคืนนี้เลย" โนอาห์พูดเสียงเหนื่อยๆ แต่ตายังสู้ "ผมอยากให้ดาวนี้มีสีเขียวเร็วๆ"
คาอินถอนหายใจ แล้วนั่งลงขุดดินช่วยโนอาห์
สตรีมเมอร์อันดับ 1 ของโลก ที่เคยใส่เสื้อโค้ทหล่อๆ ตอนนี้มานั่งขุดดินตัวเปื้อนฝุ่นอยู่ข้างๆ เชฟผมทอง
"คุณคาอินครับ" โนอาห์พูดเบาๆ ขณะขุดดิน
"หืม?"
"ขอบคุณนะครับที่หนีมากับผม"
"ไม่ต้องขอบคุณหรอก" คาอินพูด "เราเป็นเพื่อนกันนี่"
คำว่าเพื่อน ทำให้โนอาห์ยิ้มออกมา
พวกเขาเป็นเพื่อนกัน เพื่อนที่หนีมาด้วยกัน เพื่อนที่จะสร้างดาวรกร้างให้กลายเป็นสวนผักด้วยกัน
1 เดือนต่อมา
ดาว K-77 เปลี่ยนไปแบบหน้ามือเป็นหลังมือ
จากดินแห้งๆ สีน้ำตาล ตอนนี้มีแปลงผักสีเขียวเต็มไปหมด
ผักบุ้ง ผักกาดขาว ต้นหอม ผักชี พริก กระเทียม มะนาว
แถมยังมีต้นกล้วย ต้นมะม่วง ต้นมะละกอ ที่โนอาห์ปลูกจากเมล็ด
โนอาห์เปิดไลฟ์จากดาวรกร้างทุกวัน ใช้สัญญาณดาวเทียมส่วนตัวที่คาอินแอบติดตั้งให้ บริษัทแบนไม่ได้อีกแล้ว
ช่องใหม่ของเขาชื่อ NOAH_FARM
คนดูจาก 2 ล้านคน เพิ่มเป็น 5 ล้านคน
เพราะคนอยากดูว่าเชฟผมทองจะเปลี่ยนดาวรกร้างให้เป็นสวนผักได้ยังไง
ทุกไลฟ์ คาอินจะอยู่ข้างๆ เหมือนเดิม ถือกล้องให้ ช่วยเก็บผักให้ ชิมอาหารให้เป็นคนแรก
"เชฟหนีมาอยู่ดาวรกร้างแล้วเหรอ"
"ดาวรกร้างปลูกผักได้จริงด้วย"
"คาอินยังอยู่ข้างๆ เชฟเหมือนเดิมเลย"
คืนนึง หลังจากปิดไลฟ์ โนอาห์กับคาอินนั่งกินข้าวกันหน้าบ้าน มองดูแปลงผักสีเขียวของตัวเอง
"คุณคาอินครับ" โนอาห์พูดขึ้นมา
"หืม?"
"ตอนแรกผมกลัวมากเลยครับ ตอนที่โดนก่อกวน ผมคิดว่าผมจะไม่มีที่ทำอาหารอีกแล้ว"
โนอาห์หันไปมองคาอิน
"แต่ตอนนี้ผมมีดาวทั้งดวงเลยครับ มีที่ดินของตัวเอง มีแปลงผักของตัวเอง มี... เพื่อนที่อยู่ข้างๆ ผมตลอด"
คาอินมองแปลงผัก แล้วมองหน้าโนอาห์
"แล้วนายจะอยู่ที่นี่ตลอดไปเลยเหรอ?"
"ครับ!" โนอาห์พยักหน้าแรงๆ "ผมจะอยู่ที่นี่ ปลูกผักให้เต็มดาวเลย แล้วก็ทำอาหารให้คุณกินทุกวัน"
คาอินนิ่งไปแป๊บนึง แล้วพูดเสียงเบาๆ
"งั้นฉันก็จะอยู่ที่นี่กับนายตลอดไปเหมือนกัน"
"สัญญานะครับ?"
"สัญญา"
พวกเขาเกี่ยวก้อยกันใต้แสงดาว บนดาวรกร้างที่ไม่มีใครต้องการ แต่ตอนนี้กลายเป็นบ้านที่อบอุ่นที่สุด
ดาวที่เคยรกร้าง ตอนนี้มีกลิ่นผัก มีกลิ่นข้าวสวย มีกลิ่นไข่ตุ๋น ลอยไปทั่วทั้งดาว
และมีเพื่อนสองคน ที่ยังเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม ค่อยๆ สนิทกันมากขึ้นทุกวัน โดยไม่รีบร้อนอะไรเลย
---
