ไลฟ์สตรีมของโนอาร์

ตอนที่ 7

ผัดผักครั้งแรกในรอบ120ปี

---

ตอนที่ 7 : ผัดผักครั้งแรกในรอบ 120 ปี

กลับมาถึงห้อง โนอาห์รีบวางถุงผักลงบนโต๊ะอย่างเบามือ เหมือนวางทองคำ

คาอินยืนมองอยู่ข้างหลัง กอดอก

"นายจะทำจริงๆ เหรอ? ผักพวกนี้คนที่นี่เขาไม่กินกันแล้วนะ เขาบอกว่ามันเหม็นเขียว"

"ไม่เหม็นหรอกครับ!" โนอาห์เถียงเสียงใส "ถ้าผัดเป็น มันจะหอมมาก"

เขาใส่ผ้ากันเปื้อนหมีสีชมพูตัวเก่ง มัดผมทองขึ้นสูงๆ แล้วหันไปยิ้มให้กล้อง

"ทุกคนครับ วันนี้ผมจะเปิดไลฟ์ทำผัดผักครั้งแรกในโลกนี้!"

คาอินเป็นคนกดเปิดไลฟ์ให้เหมือนเดิม

[ LIVE - 15K viewers ]

ไม่ถึงนาที คนดูพุ่งเป็น 80K

คอมเมนต์เด้งรัว

"เชฟมาแล้ววว"

"วันนี้ไม่ทำไข่ตุ๋นเหรอคะ"

"ผักคืออะไรเหรอคะ เกิดมาไม่เคยเห็น"

โนอาห์หยิบผักขึ้นมาทีละอย่าง โชว์ให้กล้องดู

"นี่ครับ ผักบุ้ง อันนี้ต้นหอม อันนี้พริก อันนี้กระเทียม"

"ทั้งหมดนี้ผมซื้อมา 16,000 เครดิต แพงมาก แต่ผมอยากให้ทุกคนได้ลอง"

คาอินที่นั่งอยู่ข้างๆ กระซิบเบาๆ "นายบอกคนดูด้วยว่านายซื้อมาทำให้ใคร"

โนอาห์หน้าแดง "บะ... บอกทำไมครับ"

"ก็บอกไปสิ" คาอินยิ้มมุมปาก

โนอาห์หันไปทางกล้องเสียงเบา "วันนี้... ผมตั้งใจทำให้คุณคาอินกินครับ เพราะเขาปกป้องผมตอนไปตลาด"

คอมเมนต์แตกทันที

"กรี๊ดดดดด"

"หวานจน Taste-Link ชิมไม่ได้แล้ว"

"คาอินยิ้มแล้ววว ดูหน้าดิ"

โนอาห์เริ่มทำอาหาร

เขาสับกระเทียมดัง ก๊อก ก๊อก ก๊อก กลิ่นกระเทียมสดๆ ลอยออกมา

คาอินที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ถึงกับขมวดคิ้ว "กลิ่นแรงจัง"

"ทนหน่อยนะครับ เดี๋ยวตอนผัดมันจะหอม"

โนอาห์ตั้งกระทะ ใส่น้ำมันนิดเดียว ใส่กระเทียมกับพริกลงไป

เสียงดัง ซ่าาาาาา!

กลิ่นกระเทียมเจียว พริก ผัดกับน้ำมันร้อนๆ พุ่งออกไปทั่วห้อง ทะลุผ่าน Taste-Link ไปหาคนดู 80,000 คนพร้อมกัน

คอมเมนต์หยุดไป 1 วินาที

แล้วก็ระเบิด

"โอ้ยยย กลิ่นอะไรเนี่ย หอมมาก"

"จมูกฉันระเบิดแล้ว"

"น้ำลายไหลเลยอะ"

โนอาห์ใส่ผักบุ้งลงไป ผัดเร็วๆ 2-3 ที ใส่ซอสปรุงรสนิดหน่อย แล้วรีบตักใส่จาน

ผัดผักบุ้งไฟแดง จานแรกในรอบ 120 ปี วางอยู่ตรงหน้า

สีเขียวสดๆ มีน้ำมันเงาๆ กลิ่นหอมฉุย

"เสร็จแล้วครับ!" โนอาห์ยื่นตะเกียบให้คาอิน "ลองชิมสิครับ คุณเป็นคนแรกในโลกนี้ที่ได้กินผัดผัก"

คาอินมองผักบุ้งเหมือนมองของแปลก เขาคีบขึ้นมาช้าๆ ใส่ปาก

เคี้ยว...

เคี้ยว...

แล้วตาของคาอินก็เบิกกว้าง

"กรอบ... หอม... เค็มๆ เผ็ดๆ นิดๆ"

คาอินคีบคำที่สอง คำที่สาม เร็วขึ้นเรื่อยๆ จนหมดจาน

"โนอาห์"

"ครับ?"

"นายรู้มั้ยว่าผักที่นายซื้อมา 16,000 เครดิตเนี่ย..."

คาอินวางตะเกียบลง มองหน้าโนอาห์นิ่งๆ

"ถ้าเอาไปขายให้บริษัทแคปซูล เขาจะให้ 100,000 เครดิตเลยนะ เพราะผักจริงๆ มันหายากมาก"

โนอาห์ตกใจ "100,000 เลยเหรอครับ?!"

"อืม" คาอินพยักหน้า "แต่นายกลับเอามาผัดให้ฉันกินคนเดียว"

โนอาห์ยิ้มหวาน "ก็ผมบอกแล้วไงครับ ผมทำให้คุณกิน"

คาอินเงียบไป แล้วเขาก็ทำสิ่งที่ทำให้คนดู 80K คนกรี๊ดพร้อมกัน

เขาหยิบของในกระเป๋าเสื้อออกมา

กล่องเล็กๆ สีเงิน

ข้างในมีแหวน 2 วง วงหนึ่งสีเงิน วงหนึ่งสีทอง

โนอาห์ตาโต "นี่มัน... แหวนเครดิตคู่เหรอครับ?"

ในโลกปี 2149 แหวนเครดิตคู่ คือแหวนสำหรับคนที่ใช้เครดิตร่วมกัน หมายถึง "จากนี้ไป เงินของฉันคือเงินของเธอ" เป็นเหมือนแหวนแต่งงานของโลกนี้

"เมื่อเช้าฉันแอบไปซื้อมา" คาอินพูดเสียงเบาๆ แต่ทุกคนในไลฟ์ได้ยินหมด "วงสีทองให้นาย วงสีเงินฉันใส่เอง"

"ทำไม... ทำไมให้ผมล่ะครับ?" โนอาห์เสียงสั่น

คาอินสวมแหวนสีทองให้โนอาห์ช้าๆ ต่อหน้าคนดูทั้งโลก

"เพราะตั้งแต่เจอนาย ฉันก็เลิกซื้อแคปซูลเกรดดีๆ แล้ว"

"เงินทั้งหมดของฉัน... ฉันอยากเอาไว้ซื้อผักให้นายผัดให้ฉันกินทุกวัน"

คอมเมนต์ตอนนี้ไม่มีใครพิมพ์เรื่องผัดผักแล้ว

มีแต่คำว่า

"แต่งงานกันเลย"

"กรี๊ดดดดดดดดด"

"นี่มันขอแต่งงานกลางไลฟ์ชัดๆ"

โนอาห์มองแหวนสีทองบนนิ้วตัวเอง แล้วมองหน้าคาอิน น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว

"คุณคาอิน..."

"หืม?"

"พรุ่งนี้... ผมจะไปซื้อผักอีกนะครับ แล้วเราจะผัดผักกินด้วยกันทุกวันเลย"

คาอินยิ้ม ยิ้มแบบที่เขาไม่เคยยิ้มให้ใครมาก่อนในชีวิต

"สัญญานะ"

"สัญญาครับ"

และยอดเครดิตในบัญชีของโนอาห์วันนั้น...

[ ยอดเงินคงเหลือ : 248,592 เครดิต ]

แต่โนอาห์ไม่ได้สนใจแล้ว เพราะตอนนี้เขามีแหวนสีทองอยู่บนนิ้ว และมีคนคนหนึ่งที่ยอมเอาเงินทั้งหมดมาซื้อผักให้เขาผัดให้กิน

---

ความคิดเห็น (0)

เข้าสู่ระบบ เพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น