ตอนที่ 6
ออกไปข้างนอกครั้งแรก
---
ตอนที่ 6 : ออกไปข้างนอกครั้งแรก
"ผมจะไปซื้อของข้างนอกคนเดียวครับ!"
โนอาห์ประกาศเสียงดังตอนเช้า หลังจากไลฟ์เมื่อคืนยอดเครดิตพุ่งไป 148,592 เครดิต
คาอินที่กำลังนั่งซ่อมขาตั้งกล้องอยู่ เงยหน้าขึ้นมาทันที
"ไม่ได้"
"ทำไมล่ะครับ?"
"ข้างนอกอันตราย นายผมทองตาฟ้าแบบนี้ เดินออกไปคนเดียวคนจะรุมถ่ายรูป" คาอินพูดเสียงจริงจังมาก "ให้ฉันไปด้วย"
โนอาห์ส่ายหน้า ยิ้มแบบดื้อๆ
"ไม่ได้ครับ วันนี้ผมอยากไปเอง ผมอยากรู้ว่าโลกปี 2149 ตลาดมันเป็นยังไง ผมอยากหา... ผัก"
คำว่า "ผัก" ทำให้คาอินเลิกคิ้ว
"ผัก? นายจะเอาผักไปทำอะไร?"
"ก็จะเอามาทำกับข้าวไงครับ!" โนอาห์ตื่นเต้น "ไข่ตุ๋น ข้าวผัดไข่ ผมทำมาหลายรอบแล้ว ผมอยากลองทำผัดผัก ต้มจืด อะไรใหม่ๆ ให้คุณกินบ้าง"
คาอินมองหน้าโนอาห์ที่ตาสว่างเป็นประกาย แล้วก็ใจอ่อน
"โอเค... แต่เอาเครื่องสแกนเครดิตไปด้วย อย่าหลงทาง อย่าคุยกับคนแปลกหน้า"
"ครับผม! ท่านผู้ปกครอง!" โนอาห์หัวเราะแล้ววิ่งออกไปเลย
ข้างนอกห้องเช่า
พอประตูเปิดออก โนอาห์ถึงกับอ้าปากค้าง
โลกข้างนอกไม่ใช่ถนนแบบที่เขาเคยเห็น
มันเป็นทางเดินลอยฟ้าสีเงิน มีโดรนบินส่งของเต็มไปหมด มีจอโฆษณาแคปซูลลอยอยู่กลางอากาศ
[ CAPSULE รสใหม่! รสสเต็ก! แค่ 299 เครดิต! ]
คนเดินไปเดินมาทุกคนใส่ชุดสีเทาเหมือนกันหมด หน้าตาคล้ายกันหมด มีแค่โนอาห์คนเดียวที่ผมทอง ตาฟ้า เด่นออกมาเหมือนหลอดไฟ
ทุกคนหันมามองเขาเป็นตาเดียว
"นั่นไงเชฟผมทอง!"
"ตัวจริงน่ารักกว่าตอนไลฟ์อีก"
"ขอถ่ายรูปหน่อยได้มั้ยครับ!"
โนอาห์ยิ้มแห้งๆ โบกมือให้ แล้วรีบเดินหนีไปทางร้านค้า
ร้านค้าในโลกนี้ไม่มีแม่ค้า ไม่มีแผงผัก มีแค่ตู้กดอัตโนมัติ
เขาเดินไปหยุดหน้าตู้แรก
[ ตู้ CAPSULE ]
รสไก่ย่าง 800 เครดิต
รสข้าวผัด 950 เครดิต
รสมาม่า 1,200 เครดิต
โนอาห์ถอนหายใจ "นี่มันไม่ใช่ข้าวผัดจริงๆ สักหน่อย มันก็แค่เจลรสข้าวผัด"
เขาเดินต่อไปเรื่อยๆ จนเจอตู้ที่ฝุ่นเกาะอยู่มุมสุดของตลาด
ตู้ที่ไม่มีใครสนใจ
ป้ายเขียนว่า...
[ โซนวัตถุดิบโบราณ - ANCIENT INGREDIENTS ]
โนอาห์หัวใจเต้นแรง รีบวิ่งเข้าไป
ข้างในตู้มีของที่เขาไม่คิดว่าจะได้เจอในโลกนี้อีกแล้ว
ไข่ไก่จริงๆ 10 ฟอง = 5,000 เครดิต
ข้าวสาร 1 ถุงเล็ก = 3,000 เครดิต
ต้นหอม 1 กำ = 2,500 เครดิต
พริก 5 เม็ด = 4,000 เครดิต
กระเทียม 1 หัว = 1,500 เครดิต
"แพงมาก..." โนอาห์พึมพำ
แคปซูลเม็ดนึงแค่ 800 เครดิต แต่ไข่ 10 ฟองตั้ง 5,000
แต่เขามีเงินแล้วนี่! เขามี 148,592 เครดิตจากไลฟ์!
โนอาห์กดสั่งทุกอย่างแบบไม่ลังเล
[ ยืนยันการซื้อ? ยอดรวม 16,000 เครดิต ]
[ YES / NO ]
เขากด YES มือสั่นๆ
ตู้ดัง ตึง แล้วของทั้งหมดก็หล่นออกมา
โนอาห์กอดถุงผักไว้แน่นเหมือนกอดสมบัติ น้ำตาจะไหล
"ได้ผักแล้ว... ได้กระเทียมแล้ว... วันนี้จะได้ทำผัดผักให้คุณคาอินกินแล้ว"
แต่ตอนนั้นเอง...
"เฮ้ย! นั่นมันเชฟผมทองนี่!"
เสียงผู้ชาย 3 คนดังขึ้นข้างหลัง
โนอาห์หันไป เจอผู้ชายตัวใหญ่ๆ 3 คนยืนขวางทางอยู่
"เมื่อคืนนายปฏิเสธเงิน 10 ล้านของบริษัท NUTRI-CORP ใช่มั้ย?"
"บริษัทสั่งให้พวกเรามาพานายไปคุยด้วยหน่อย"
โนอาห์กอดถุงผักแน่นขึ้น ถอยหลังไปติดตู้
"ผม... ผมไม่ไปครับ!"
"ไม่ไปก็ต้องไป!"
ชายคนหนึ่งยื่นมือมาจับแขนโนอาห์
โนอาห์หลับตาปี๋ เตรียมจะกรี๊ด
แต่...
มือที่จับแขนเขา ถูกกระชากออกไปแรงๆ
"อย่าแตะเชฟของฉัน"
เสียงเย็นๆ ที่คุ้นเคยดังขึ้น
โนอาห์ลืมตาขึ้นมา
คาอินยืนอยู่ตรงหน้าเขา เอาตัวบังโนอาห์ไว้ทั้งตัว แถมในมือยังถือถุงแคปซูลเกรดดีที่เขาแอบไปซื้อมาให้โนอาห์ด้วย
"คุณคาอิน! คุณตามผมมาเหรอครับ!"
"ฉันบอกแล้วว่าข้างนอกอันตราย" คาอินหันมามองโนอาห์ ตั้งแต่หัวจรดเท้า เช็คว่าเจ็บตรงไหนมั้ย "นายซื้ออะไรมาบ้าง? หนักมั้ย? เอามาให้ฉันถือ"
โนอาห์ยื่นถุงผักให้คาอินดูอย่างภูมิใจ
"ผมซื้อผักมา 16,000 เครดิต! แพงมากเลย แต่คุ้ม!"
คาอินมองถุงผัก มองหน้าโนอาห์ที่ยิ้มแป้น แล้วก็ถอนหายใจ
"16,000 เครดิต นายซื้อผักที่คนอื่นเขาไม่กินกันเนี่ยนะ"
"ครับ! เพราะผมจะเอาไปทำให้คุณกินไง"
คาอินนิ่งไป
พวกนักเลง 3 คนที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับทำหน้าอึ้ง
คาอินหันไปมองพวกนั้น ตาสีเทาเย็นเฉียบ
"กลับไปบอกบริษัทของพวกนายด้วย ว่าเชฟคนนี้... มีคนดูแลแล้ว"
พูดจบ คาอินก็คว้ามือโนอาห์มาจับไว้แน่น แล้วเดินพากลับห้อง
โนอาห์มองมือใหญ่ๆ ที่กุมมือเขาไว้ แล้วก็มองถุงผักที่คาอินถือให้อีกมือ
ใจเต้นแรงมาก
"คุณคาอินครับ..."
"หืม?"
"วันนี้... ผมทำผัดผักให้กินนะครับ แล้วก็... ขอบคุณที่ตามมาปกป้องผมนะครับ"
คาอินไม่ตอบ แต่บีบมือโนอาห์แน่นขึ้นนิดนึง
และโนอาห์ก็ไม่รู้เลยว่า ในกระเป๋าเสื้อของคาอิน มีกล่องเล็กๆ อยู่กล่องหนึ่ง
ข้างในคือ แหวนเครดิต แหวนคู่สำหรับคนที่ใช้เครดิตร่วมกันในโลกอนาคต
ของที่เขาแอบไปซื้อมา... เพื่อจะให้โนอาห์ตอนกลับถึงห้อง
---
